“ร่มก้านกล้วย”

 

สายๆของวันหยุด

วันนี้ เป็นวันอาทิตย์

วันอาทิตย์.. ที่ท้องฟ้าไม่โปร่งใส

วันอาทิตย์..ที่มีเม็ดฝนโปรยปรายลงมาแต่เช้า

ระหว่างการนั่งรถมากับครอบครัว (พ่อขับรถมาส่งที่ ม. )

เราพร่ำบ่นกับพ่อและแม่ว่า..

หากในเช้าวันไหนที่ฝนพรำลงมาแบบนี้

เราจะขี้เกียจลุกขึ้นมาอาบน้ำ ล้างหน้า ไปเรียน

พ่อได้ยินเราพูดแบบนี้ ก็เอ่ยขึ้นว่า...

สมัยก่อนถึงฝนจะตกหนักแค่ไหน

ครอบครัวลำบาก รถก็ไม่มี ร่มก็ไม่มี

บ้านไหนรวยอย่างเก่งก็แค่ร่มกระดาษเคลือบเทียนไข

ปู่กับย่ารึจะมีสตางค์มาซื้อร่มให้พ่อบังฝนไปเรียน

ฝนสาดฝนเทก็มองหาก้านกล้วย

พ่อเล่าว่าในวันที่ฝนตกจะตัดก้านกล้วยมาบังฝน..ไปเรียน

 

พอได้ฟังแค่นี้.. ฉันก็เข้าใจ ในทันที่..ว่าพ่อกำลังบอกสอน

ถึงความยากลำบากที่พ่อผ่านมาในอดีต

เอาชนะความขี้เกียจบ้างเถอะ อดทน และต่อสู้กับอุปสรรคบ้าง

ถึงจะคิดได้อย่างนั้นก็เถอะ

เราก็อดแหย่พ่อไม่ได้ว่า..

แล้วก้านกล้วยมันช่วยให้พ่อไม่เปียกฝนจริงๆหนะเหรอ

พ่อหันมามองหน้า..

เราเองแอบขำในใจ

 

...........................................

Comment

Comment:

Tweet